ශ්රී ලංකාවේ උපායමාර්ගික පිහිටීම ඉතා ඉහළ වැදගත්කමකින් යුක්ත වන අතර, එම හේතුව නිසාම විවිධ බලපෑම්වලට (Coercion) ලක්වීමේ ඉලක්කයක් බවට පත්වීමේ අවදානමක් ද පවතින බව දකුණු සහ මධ්යම ආසියානු කටයුතු පිළිබඳ ඇමරිකානු සහකාර ලේකම් පෝල් කපූර් (Paul Kapur) පවසනවා.
“දකුණු ආසියානු කලාපයේ එක්සත් ජනපද විදේශ ප්රතිපත්තිය” පිළිබඳ 2026 පෙබරවාරි 11 දින රැස්වු අනුකමිටු විභාගය සඳහා එක්වෙමින් පෝල් කපූර් කල ආරම්භක ප්රකාශයෙන් පෙන්වා දෙන්නේ විශේෂයෙන්ම බංග්ලාදේශය, නේපාලය, මාලදිවයින සහ භූතානය වැනි රටවල් ද මෙවැනිම භූ–දේශපාලනික වැදගත්කමක් උසුලන බවයි.
ඇමරිකාව සමඟ ආරක්ෂක සහයෝගීතාව පවත්වා ගැනීම හරහා මෙවැනි රටවලට තම දේශ සීමා සහ මුහුදු මාර්ග ආක්රමණශීලී බලවේගවලින් ආරක්ෂා කරගත හැකි බව මෙහිදි ඔහු පෙන්වා දෙනවා. විනිවිදභාවයකින් යුතු ඇමරිකානු ආයෝජන මගින් “ණය උගුල්” (Debt-trap diplomacy) වැනි අනතුරුවලින් මිදීමට හැකි වන බව ද අවධාරණය කළා.
දකුණු ආසියානු කලාපය ලෝක ආර්ථිකයට සුවිශේෂී බලපෑමක් කරන බැවින්, මෙම කලාපය නිදහස් හා විවෘතව තබා ගැනීම ඇමරිකාවේ ප්රධාන අරමුණක් බවත්, ඒ සඳහා ඉන්දියාව ඇතුළු කලාපීය හවුල්කරුවන් සමඟ සමීපව කටයුතු කරන බවත් පෝල් කපූර් සිය ප්රකාශය මගින් පෙන්වා දෙනවා.
“ඉන්දියාව, පකිස්ථානය, බංග්ලාදේශය, ශ්රී ලංකාව, මාලදිවයින නේපාලය සහ භූතානය යන රටවලින් සමන්විත දකුණු ආසියාව අතිශයින් වැදගත් ය – ඉන්දියාවට පමණක් බිලියනයකට අධික ජනතාවක් සිටින අතර උප මහාද්වීපික භූමි ප්රදේශයක් අත්පත් කරගෙන සිටී. “
“ඒ නිසාම දකුණු ආසියාව ආධිපත්යය දරන සතුරු බලවතෙකුට ලෝක ආර්ථිකය කෙරෙහි බලහත්කාර බලපෑම් යෙදිය හැකිය. එක්සත් ජනපදය මෙය සිදුවීම වළක්වා කලාපය නිදහස් හා විවෘතව තබා ගත යුතුය. “
“පසුගිය සතියේ, ජනාධිපති ට්රම්ප් සහ අගමැති මෝදි ඓතිහාසික වෙළඳ රාමුවක් පිළිබඳ එකඟතාවයකට පැමිණියා, දින දෙකකට පෙර, ට්රම්ප් පරිපාලනය බංග්ලාදේශය සමඟ වෙළඳ ගිවිසුමක් අත්සන් කළ අතර, ඇමරිකානු අපනයනකරුවන්ට මිලියන 175 ක ජනගහනයක් සිටින බංග්ලාදේශයේ වෙළඳපොළට ප්රවේශය ලබා දුන්නා”
10 වසරක එක්සත් ජනපද–ඉන්දියානු ආරක්ෂක ගිවිසුමට අනුව ඩ්රෝන යානාවල සිට ද්රව ස්වාභාවික වායුව දක්වා එක්සත් ජනපද නිෂ්පාදන ඉන්දියාව මිලදී ගැනීම්ට බැදි සිටි.
“පකිස්ථානය කලාපයේ තවත් වැදගත් හවුල්කරුවෙකි. අපගේ රටවල් දෙකටම ප්රතිලාභ සැලසෙන පරිදි එක්සත් ජනපද රජයේ බීජ මූල්යකරණය පුද්ගලික අංශයේ දැනුම සමඟ ඒකාබද්ධ කරමින් එහි තීරණාත්මක ඛනිජ සම්පත්වල විභවය අවබෝධ කර ගැනීම සඳහා අපි පාකිස්තානය සමඟ එක්ව කටයුතු කරන්නෙමු.”
“බංග්ලාදේශය, නේපාලය, මාලදිවයින, ශ්රී ලංකාව සහ භූතානයේ උපායමාර්ගික ස්ථාන ඒවාට වඩා වැදගත්කමක් ලබා දෙන අතර ඒවා බලහත්කාරය සඳහා ඉලක්ක බවට පත් කළ හැකිය. එක්සත් ජනපදය සමඟ ආරක්ෂක සහයෝගීතාවය ඔවුන්ට ආක්රමණශීලී බලවතුන්ට එරෙහිව ඔවුන්ගේ දේශසීමා සහ ජල මාර්ග ආරක්ෂා කිරීමට උපකාරී වේ. සහ ප්රවේශමෙන් ඉලක්ක කරගත් ආයෝජන මගින් මෙම රාජ්යයන්ට වරාය, විදුලි සංදේශ ජාල සහ බලශක්ති ද්වාර වැනි තීරණාත්මක යටිතල පහසුකම් සඳහා උසස් තත්ත්වයේ, විනිවිද පෙනෙන, බලහත්කාරයෙන් තොර සහායක් ලබා දිය හැකි අතර, ණය උගුල් රාජ්ය තාන්ත්රිකත්වයේ අනතුරු වළක්වා ගැනීමට උපකාරී වේ.”
Paul Kapur’s Opening Statement for HFAC SCA Subcommittee Hearing on “South Asia: U.S. Foreign Policy in the Region”
February 11, 2026
Chairman Huizenga, Ranking Member Kamlager-Dove, and distinguished Members of the Committee, thank you for inviting me to appear today to discuss the Trump Administration’s approach to South Asia.President Trump’s National Security Strategy makes clear that we must put America first and do so through active engagement with vital parts of the world.Under the President’s leadership, this has advanced our economic and security interests while helping our partners. I see the benefits every day in my Bureau’s work in the South Asia region.
Consisting of India, Pakistan, Bangladesh, Sri Lanka, Maldives Nepal and Bhutan, South Asia is vitally important – India alone has well over one billion people and occupies a subcontinental landmass. A hostile power dominating South Asia could exert coercive leverage over the world economy. The United States must prevent this from happening and keep the region free and open. As Secretary Rubio has said, America first, does not mean American alone. To achieve our goals, we must cooperate with likeminded partners who can share the burden. Often, this will require us to help our partners build strategic capacity, enabling them better to integrate into the world economy, preserve their autonomy, and contribute to a free and open region.We have many tools to do this. We of course seek to expand our trade relationships with the South Asian countries; robust trade will make all of us stronger and more prosperous. Just last week, President Trump and Prime Minister Modi reached agreement on a historic trade framework. And two days ago, the Trump Administration signed a trade deal with Bangladesh, providing American exporters with access to Bangladesh’s market of 175 million people.
But beyond trade, I would point to three broad approaches to strategic-capacity building that the Trump Administration is deploying: Defense cooperation, targeted investment, and diplomacy. Defense cooperation includes military sales and transfers, co-development of systems and platforms, and bilateral and multilateral exercises. Targeted investment combines U.S. seed funding, American technology and expertise, and private industry. And diplomacy involves institutionalized touchpoints between senior leaders, as well as more ad hoc engagements to address an emergent opportunity or challenge, and strategic messaging to support our initiatives.
We employ these tools in South Asia as we help our partners build strategic capacity, increase their prosperity and protect their sovereignty – outcomes that make America safer and more prosperous as well.India, with its size, location, and commitment to a free and open region, anchors South Asia and, more broadly, the Western half of the Indo-Pacific. The United States and India maintain high-level diplomatic touchpoints such as the 2+2ministerial and cooperate closely in the defense, technology and energy sectors, bilaterally and through the Quad. Cooperation in these areas remained robust even as we resolved longstanding issues in our trade relationship, as evidenced by the renewed 10-year U.S.-India Defense Framework Agreement, the TRUST initiative, and Indian purchases of U.S. products ranging from drones to liquefied natural gas.
Following the trade framework President Trump reached last week with Prime Minister Modi, we can now focus on other shared priorities, lowering barriers to trade with one of the largest economies in world and opening the way to even more fulsome cooperation. This will enhance our mutual prosperity and help India to defend its sovereignty, both on land and in its maritime near abroad.
Pakistan is another important partner in the region. We are working together with Pakistan to realize the potential of its critical-mineral resources, combining U.S. government seed financing with private-sector know-how to the benefit of both of our countries. Our trade in energy and agriculture is expanding as well. And our ongoing counterterrorism cooperation helps Pakistan combat internal security challenges while addressing transnational threats that could harm the U.S. or our partners.
Bangladesh, Nepal, Maldives, Sri Lanka and Bhutan’s strategic locations affordthem outsized importance, but also can make them targets for coercion. Defense cooperation with the United States helps them protect their borders and waterways against encroaching powers. And carefully targeted investment can provide these states with high-quality, transparent, non-coercive support for critical infrastructure like ports, telecom networks and energy portals, helping them to avoid the dangers of debt-trap diplomacy.
I have been discussing cooperation between the U.S. and South Asia, but in closing I will point to one other important form of cooperation – cooperation between the Trump Administration and Congress on these issues. We both recognize South Asia’s vital importance. Let’s work together to build strategic capacity in the region, helping our partners to help themselves, and making the United States safer, stronger, and more prosperous.
Thank you for your time. I look forward to your questions
